28 студзеня па народным календары адзначаецца Паўлаў дзень, таксама вядомы як Дзень ведзьмакоў.Таксама, па традыцыі, залагоджвалі Дамавога. Падчас абеду ў яго адрас прамаўлялі добрыя словы і ставілі на стол лішні прыбор, а на ноч пакідалі ў куце кубак кісяля і кавалак пірага. Акрамя таго, на Паўла праводзілі ахоўныя рытуалы і чыталі розныя змовы ад псуты і сурокаў.

Паўлаў дзень продкі пачыналі з таго, што стукалі па дрэве і плявалі цераз левае плячо. На працягу дня гэты рытуал паўтаралі, вяртаючыся з вуліцы, каб не занесці ў хату насланыя нечысцю няшчасці. Дзень лічыўся нешчаслівым, таму з раніцы ад «няпрошаных гасцей» абмывалі дзверы святой або адмыслова загаворанай вадой.

Трэба прыбрацца ў хаце і лепш зрабіць гэта ўсёй сям'ёй - тады, па прыкметах, у хаце будуць панаваць мір і дабрабыт. Калі ў гэты дзень не навесці парадак, то можна прыцягнуць да сябе сум і смутак.

28 студзеня забаранялася хадзіць у брудным адзенні. Лічылася, што так можна прыцягнуць да сябе ўвагу паскуддзя. Не дазвалялася лаяцца, уступаць у лаянку нават з незнаёмымі людзьмі. Па павер'і, якая парушыла забарону магла пазбавіцца здароўя. 
Яшчэ ў Паўлаў дзень нельга было браць прадметы ці грошы з рук у рукі, прымаць падарункі, падбіраць рэчы на ​​вуліцы. Таксама нельга было выходзіць з дому галодным, каб не падхапіць хваробу. Не рэкамендавалася ў гэты дзень пералічваць грошы, бо, паводле павер'яў, гэта магло прывесці да страты дабрабыту ў сям'і.

Калі ў гэты дзень дзьме моцны вецер, лета будзе дажджлівым; калі сініцы раніцай ціўкаюць пад акном, шукаюць сховішча – неўзабаве ўдараць моцныя маразы, пачнецца завіруха. Марозныя ўзоры на акне нагадваюць каласы ўніз завіткамі — да добрага ўраджаю. Па надвор’і ў гэты дзень спрабавалі вызначыць, якім будзе лета. Лічылася, што калі будзе ясна, то лета будзе гарачым і сухім, а калі ветрана — то халодным. Ападкі к дажджліваму лета.